تبليغاتX
اونیاس خدای عشق
اونیاس خدای عشق

واگویه های تنهائی

سلام آقا سعید یادم نمیاد لطفا اگه دوباره اومدی خودتو بیشتر معرفی کن

 بعدش من هیچ وقت جوگیر نمی شم که بخوام کاری کنم با ؟آرزوی

 موفقیت برات

 

نوشته شده در یکشنبه یکم آبان 1390ساعت 12:34 PM توسط آرزو| |

فراموشم نکن من بی تو دلگیرم

                                           ازم غافل نشو چون ساده میمیرم

وجودم پرشده از اسم تو از تو

                                         گرفتی از چشام حتی نگاه رو

تو میدونی که باز این چشای قرمز 

                                                ازت می خواد نری از پیش من هرگز

بهت گفتم نرو  دستای من سرده

                                               نگام از غصه روعکس تویخ کرده

بذاررویای من ازخواب غم باشه

                                           چشای خیس من دنبال تو باشه

صدام می لرزه سازم ساکته بی تو

                                                 بیا از شب بکن این پرده ی غم رو

به حرفهام شک نکن عشقم رو باورکن

                                                    نت آهنگ سازمن رواز برکن

نذار ذهن ودلم بی تو هوایی شه

                                                  بمون روح وتنم بی تو جدا میشه

 

 

 

 

خیره به عکسای تو

خیره به عکسای تو کنار این پنجره

                                              تنها نشستم اما با یه دنیا خاطره

بازم سکوته اینجا بازم دلم تنگه

                                           انگاردقیقه هامو رنگ ماتم گرفته

بازم یه بغض تازه یه هق هق دوباره

                                            یه آدم دل شکسته که فردایی نداره

کناراین تنهایی یه عمر بی قرارم

                                         از اینکه بی توباشم همیشه در فرارم

بازم یه درد کهنه داره سراغم میاد

                                          لحظه ی رفتن نذار به یادم بیاد

برگردوعاشقی کن بی تو پرازخواهشم

                                                    فقط باناز چشات لبریزآرامشم

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1390ساعت 5:11 PM توسط آرزو| |

ولنتاین مبارک

البته دیروز 11/25

داستان عشق

در جزیره ای زیبا تمام حواس زندگی می کردند:شادی.غم.غرور.عشق و....

روزی خبررسید که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت. همه ساکنین جزیره قایقهایشان را آماده وجزیره را ترک می کردند.اما عشق می خواست تا آخرین لحظه بماندچون او عاشق جزیره بود وقتی جزیره به زیر آب فرو می رفت عشق از ثروت که با قایق با شکوهی جزیره را ترک می کرد کمک خواست و به او گفت:آیا می توانم با تو همسفر شوم؟

ثروت گفت:نه من مقدار زیادی طلا ونقره داخل قایقم دارم ودیگر جای برای تو وجود ندارد.سپس عشق از غرور که با یک کرجی زیبا راهی مکان امنی بود کمک خواست:

غرورگفت:نه نمی توانم تورا با خودم ببرم چون تمام بدنت خیس وکثیف شده وقایق زیبای مرا کثیف خواهی کرد .غم در نزدیکی عشق بود سپس

عشق به او گفت: اجازه بده تا من با تو بیایم  غم با صدای حزن آلود گفت:آه عشق من خیلی ناراحت هستم احتیاج دارم تنها باشم عشق این بار سراغ شادی رفت واورا صدا زد اما او آنقدر غرق شادی بود که صدای اورا نشنید.آب هر لحظه بالاتر می آمد وعشق دیگر ناامید شده بود.

که ناگهان صدایی سالخورده گفت:

         بیا عشق تورا خواهم برد.

عشق آنقدر خوشحال شده بود که حتی فراموش کردنام پیرمدرا بپرسدو سریع خود را داخل قایق انداخت وجزیره را ترک کرد.

وقتی به خشکی رسیدند پیرمرد به راه خود رفت وعشق تازه متوجه شد کسی که جانش را نجات داده بود چقدر برگردنش حق دارد عشق نزد علم که مشغول حل مسئله روی شن های ساحل بود رفت واز او پرسید:آن پیرمرد که بود؟

علم پاسخ داد:زمان

عشق با تعجب پرسید:

زمان؟چرا او به من کمک کرد>

علم لبخند خردمندانه ای زد و گفت:

زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است...............

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم بهمن 1389ساعت 5:18 PM توسط آرزو| |

 

 

 

کاش چشم هایم را می بستم  و

                              وقتی بازشان می کردم

                                                       دنیا یک جور دیگری بود

                  هر جوری جزآنچه که درآنم

بازهم من .تو. قصه وباز هم مقدمه

مقدمه ای برای عشق داستان نسل امروز ودیروز

                                            قصه آدم های

که لحظه هارا برای رسیدن به چیزی که نمی دانند چیست؟؟؟؟؟؟؟؟

                                   پشت سر می گذارند

وعشق مثل همیشه در آن سوی همه آرزوهاخود را به نمایش گذاشته است

 

 

 

 

 

در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح

                                 را آهسته در انزوا وتنهایی می تراشد

 

 

 

 

 

 

کاش گناهی کنم که مجازاتش تعبیدبه

                        

                                   قلب تو باشد

 

 

 

 

 

 

مشغول بازسازی جاده خاطراتم بودم که به تابلوی شکسته ای در

 کنار جاده برخورد کردم

                                  (جاده یکطرفه)            

                                                                             است

 

 

 

دریا

بدجوری دلم گرفته بی فریادم

            جز ماتم وغم چه مانده در این یادم

                              تابوت مرا طواف دریا نبرید

                                                           من منتظر فرهادم

                 

 

توچگونه پیدایم می کنی و دوستم مداری زمانی که به یادم نیستی ومرا

گم کرده ای زمانی که در قلبت نیستم وهمیشه از من دوروجدایی

 اما قدر این لحظه تنهایی ات را بدان

                                                  زندگی تکرار نخواهد شد

 

 باید چشمهایم را ببندم وامیدوار باشم

                                          وقتی بازشان می کنم

          

                                    همه چیز طور دیگری باشد

امیدوارباشم وقتی بازشان می کنم

                                   او اینجا باشد یا من اینجا نباشم

امیدوار باشم همه چیز درست شده است

                  دنیا سپید است

                                    درخت ها سبزند

                                                            آسمان آبی است

ودریا هنوز هم موج های زیبایش را برای

   

 پابوسی ساحل به نرمی روی شن ها می سراند

 

 

 

 

حسرت

خاطرم نیست تواز بارانی یا که از نسل نسیم  هرچه هستی گذارا یست هوایت

تومرا یاد کنی یا نکنی به یادت هستم ودر حسرت تو میمانم ومیدانم ...

توهم در حسرت حوشبختی از خیابان جوانی می گذری

 

نوشته شده در جمعه هشتم بهمن 1389ساعت 3:28 PM توسط آرزو| |

 

 

دیروز تولد یه فرشته آسمونی بود عزیزدلم

 

 

تولدت مبارک

نوشته شده در چهارشنبه ششم بهمن 1389ساعت 7:33 PM توسط آرزو| |

تولد تولد تولدت مبارک بیا شمع هاتو فوت کن که صد سال زنده باشی

 

دوسد درام عزیزم بازم تبریک میگم

در سپیده دم عشق کسی متولد شد که صدایش آرام تر از نسیم و

نگاهش زیباتر از خورشید و دلش صاف تر از آسمان بود

                       

  مبارک عزیزم

 

 

تولد تولد تولدت مبارک فردا یه روز مهمه تولد

بهترین دوست خوبم پروانه جون

                 

                          تبریک میگم عزیزم

 

 

 

عزیزم امیدوارم همیشه به هرچی

                    دوس داری برسی

این کیک ازطرف منه بفرمایید نوش جون کنید

 دوستان عزیزم

نوشته شده در سه شنبه سی ام شهریور 1389ساعت 9:46 PM توسط آرزو| |

 

تولد تولد تولدم مبارک الان ۱۳ شهریوره

 

روز تولدم  که میشه ۲۱سالم آخی

 

آرزوی نازی

 

اینم منو دوستام

 

 لبخند زدی وآسمان آبی شد       شب های سیاه محوزیبایی شد 

پروانه پس از تولد زیبایت     تاآخرعمر غرق بی تابی شد

                اینم خودم به خودم تبریک میگم

 

خوب پروانه  توقسمت نظرات ساعت ۲۱:۴۶ تبریک

 

گفته بود مرسی گلم

 

اینم کیک بخور نوش جونت

 

 

طیبه دوستم ساعت۰۰:۰۰البته بین ما دوستا یعنی صفر عاشقی یه پیام

خیلی قشنگ فرستاد که ازش ممنونم و اینم پیامش مرسی قربونت

(لحظه تولد تو شروع پروازاست برای پرستوهاوخاطره یماندنی برای تمام

آسمانها)

گلم توهم کیک بخور نوش جونت

 

اینم از طرف کسی یا کسایی که دوس دارم تبریک بگن از طرف شماها کادو میدم ولی بعدا حساب

میکنم باشه

 

 

 

 

 

 

چقدر سخته منتظرکسی باشی  که هیچ وقت در فکرآمدن نیست

 

 

 روزگارا که چنین سخت به من میگیری

                         با خبر باش که پژمردن من آسان نیست

گرچه دلگیرتراز دیروزم گرچه فردایی غم انگیز مرا میخواند

                          باور داردم  دل خوشی هایم کم نیست

 

 

 

 مامان وقت سحر تبریک گفت مرسی

مامانی نازم

سیده سارا جونم ساعت ۸:۳۳این پیام رو فرستاد(تپش قلب من مثل پفیلا

میمونه یکی من ویکی تو )مرسی سارا جون قربونت برم که یادت بودالبته

بعدش ام زنگ زد

 

ساعت ۱۰:۵۳ دختر امم مهان جون پیام فرستادمرسی عزیز دلم  اینم

پیامش (فکر کن چه چیز بهترین است.من آن را برایت آرزو میکنم)

مرسی آجی خوبم فدات بشم

 

ظهرهم مهندس پیام تبریک فرستاد پری بهت گفتم که

ساعت ۲۱:۱۶ خانوم پسر داییم گلناز جون ودخترداییم فاطمه جون  این پیام رو

فرستادن مرسی فداتون بشم (توباش یاس قشنگ لحظه های بی قرارم من

میشم زلال بارون تاکنارت ببارم)بازم مرسی دوستون دارم

 

ساعت ۲۱:۳۳پسردایی عزیزم کیانوش فداش بشم این پیام رو فرستاد(ای

عزیز هم قبیله باتواز یه سرزمینم.تابه فردای دوباره با تو هم قسم ترینم.با

توهم قصه یدردم همصداتراز همیشه .دوتاهم خون قدیمی از یه خاکیم وریشه)

مرسی عزیز دلم

 

خوب دست مامانم وامید درد نکنه برام یه زنجیر با

 یه پلاک خیلی ناز خریدن مرسی دوستون دارم

 

خوب حالا پری مامانش که شرمنده کرده یه کادو خوشگل فرستاد خوشم که دیگه

هیچی دونه دونه بگم :یه جعبه که کادو هارو توش گذاشته بود خوشرنگ بود  ولی

میخوام برم کلاس اول دبستان  دوتا خط کش عروسکی یه مدادتراش یه جفت

گوشواره ملوس یه عطر گرمی  خوش بو یه کارت پستال  یه خودکار یه جامدادی و

یه چیز...که خودش  میدونه دستت درد نکنه

 

نوشته شده در شنبه سیزدهم شهریور 1389ساعت 0:2 AM توسط آرزو| |

وقتی به دنيا آمدم صدايی در گوشم طنين انداخت و گفت تا آخرين لحظه عمرت با تو خواهم ماند!

گفتم تو کيستی ؟؟؟

گفت : غم!!

خيال کردم غم عروسکی است که ميتوان با آن بازی کرد

و حال که فکر ميکنم ميبينم خود عروسکی هستم

 

 

                                                                                        عاشقانه 

   به تو فکر کردم

                    در این هرج و مرج خانه

     و با انگشتم

              زیبایی تو را دو چندان

                             بر دیوار خیال کشیدم

                                          ابر خیال تو برسرم بارید

آرایش تو را ...

        زیبایی تصور مرا

                             و حتی ...

                                  هرج و مرج خانه را

                                                                   شست ...

انتظار

 

 

 

جمله ي " دوستت مي دارم " در اكثر موارد رشوه ئي است كه براي گريز از

تنهائي پرداخت مي شود و يكي از دلايلي كه عشق را به " تصاحب " تبديل

مي كند به احتمال زياد همين وحشت از تنهائي است . گفته اند "انسان

حيواني اجتماعي است ". پس انسان ناگزير از دوست داشتن ديگران است .  

                                                                     -احمد شاملو

 

 

 

دریا ...

     فارغ شد ...

              پنجشنبه بود

                     عصر سه شنبه

                             صبح چهار شنبه

                                              پنجشنبه

پسر دریا

   خورشید را می توانست خاموش کند

         دریا غرق در جنون خون

                              یادش رفت ...

                     پسرش می خواهد آسمان را سیاهپوش کند

کم کم ...

         دریا رنگ آبی چشمهایش را بوسید

                                و با موج بی نشانی رفت

                                                               دریا ...

                                                                          غرق شد...

 

 

رقصیدن میان مترسک ها
کرشمه برای ادم نماها
ایستاده متولد شده اند
سکوت
تنها حرفی بود
بلدند
مرگ کلاغ ترانه زندگی
نمی فهمند
شادی چگونه شادمان می کند
رقصیدن میان مترسک ها
چرا ؟

 

روزي مردي به سفر ميرود و به محض ورود به اتاق هتل ، متوجه ميشود که هتل به کامپيوتر مجهز است . تصميم ميگيرد به همسرش ايميل بزند . نامه را مينويسد اما در تايپ ادرس دچار اشتباه ميشود و بدون اينکه متوجه شود نامه را ميفرستد . در اين ضمن در گوشه اي ديگر از اين کره خاکي ، زني که تازه از مراسم خاک سپاري همسرش به خانه باز گشته بود با اين فکر که شايد تسليتي از دوستان يا اشنايان داشته باشه به سراغ کامپيوتر ميرود تا ايميل هاي خود را چک کند . اما پس از خواندن اولين نامه غش ميکند و بر زمين مي افتد . پسر او با هول و هراس به سمت اتاق مادرش ميرود و مادرش را بر نقش زمين ميبيند و در همان حال چشمش به صفحه مانيتور مي افتد:

گيرنده : همسر عزيزم

موضوع : من رسيدم

ميدونم که از گرفتن اين نامه حسابي غافلگير شدي . راستش انها اينجا کامپيوتر دارند و هر کس به اينجا مي اد ميتونه براي عزيزانش نامه بفرسته . من همين الان رسيدم و همه چيز را چک کردم . همه چيز براي ورود تو رو به راهه . فردا ميبينمت . اميدوارم سفر تو هم مثل سفر من بي خطر باشه . واي چه قدر اينجا گرمه  !!

نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم مرداد 1389ساعت 11:53 PM توسط آرزو| |

 

 

 

همسرم با صداي بلندي گفت:

تا کي ميخواي سرتو توي اون روزنامه فروکني؟ ميشه بياي و به دختر جونت بگي

غذاشو بخوره؟

روزنامه را به کناري انداختم و بسوي آنها رفتم.

تنها دخترم آوا بنظر وحشت زده مي آمد. اشک در چشمهايش پر شده بود.

ظرفي پر از شير برنج در مقابلش قرار داشت.

آوا دختري زيبا و براي سن خود بسيار باهوش بود.

گلويم رو صاف کردم و ظرف را برداشتم و گفتم:

چرا چند تا قاشق گنده نمي خوري؟فقط بخاطر بابا، عزيزم.

آوا کمي نرمش نشان داد و با پشت دست اشکهايش را پاک کرد و گفت:

باشه بابا، مي خورم، نه فقط چند قاشق، همه شو مي خوردم. ولي شما بايد….

آوا مکث کرد.

بابا، اگر من تمام اين شير برنج رو بخورم، هرچي خواستم بهم ميدي؟

دست کوچک دخترم رو که بطرف من دراز شده بود گرفتم و گفتم:

قول ميدم.

بعد باهاش دست دادم و تعهد کردم.

ناگهان مضطرب شدم. گفتم:

آوا، عزيزم، نبايد براي خريدن کامپيوتر يا يک چيز گران قيمت اصرار کني. بابا از اينجور

پولها نداره. باشه؟

نه بابا. من هيچ چيز گران قيمتي نمي خوام.

و با حالتي دردناک تمام شير برنج رو فرو داد.

در سکوت از دست همسرم و مادرم که بچه رو وادار به خوردن چيزي که دوست

نداشت کرده بودن عصباني بودم. وقتي غذا تمام شد آوا نزد من آمد. انتظار در

چشمانش موج ميزد. همه ما به او توجه کرده بوديم. آوا گفت:

من مي خوام سرمو تيغ بندازم. همين يکشنبه.

تقاضاي او همين بود.

همسرم جيغ زد و گفت:

وحشتناکه. يک دختر بچه سرشو تيغ بندازه؟ غيرممکنه. نه در خانواده ما.

و مادرم با صداي گوش خراشش گفت:

فرهنگ ما با اين برنامه هاي تلويزيوني داره کاملا نابود ميشه.

گفتم:

آوا، عزيزم، چرا يک چيز ديگه نمي خواي؟ ما از ديدن سر تيغ خورده تو غمگين مي

شيم. خواهش مي کنم، عزيزم، چرا سعي نمي کني احساس ما رو بفهمي؟

سعي کردم از او خواهش کنم. آوا گفت:

بابا، ديدي که خوردن اون شير برنج چقدر براي من سخت بود؟ آوا اشک مي ريخت و

شما بمن قول دادي تا هرچي مي خوام بهم بدي. حالا مي خواي بزني زير قولت؟

حالا نوبت من بود تا خودم رو نشون بدم. گفتم:

مرده و قولش.

مادر و همسرم با هم فرياد زدن که:

مگر ديوانه شدي؟

آوا، آرزوي تو برآورده ميشه.

آوا با سر تراشيده شده صورتي گرد و چشمهاي درشت زيبائي پيدا کرده بود .

صبح روز دوشنبه آوا رو به مدرسه بردم. ديدن دختر من با موي تراشيده در ميون بقيه

شاگردها تماشائي بود. آوا بسوي من برگشت و برايم دست تکان داد. من هم دستي

تکان دادم و لبخند زدم.

در همين لحظه پسري از يک اتومبيل بيرون آمد و با صداي بلند آوا را صدا کرد و گفت:

آوا، صبر کن تا من بيام.

چيزي که باعث حيرت من شد ديدن سر بدون موي آن پسر بود. با خودم فکر کردم،

پس موضوع اينه.

خانمي که از آن اتومبيل بيرون آمده بود بدون آنکه خودش رو معرفي کنه گفت:

دختر شما، آوا، واقعا فوق العاده ست.

و در ادامه گفت:

پسري که داره با دختر شما ميره پسر منه. اون سرطان خون داره.

زن مکث کرد تا صداي هق هق خودش رو خفه کنه و ادامه داد:

در تمام ماه گذشته هريش نتونست به مدرسه بياد. بر اثر عوارض جانبي شيمي

درماني تمام موهاشو از دست داده. نمي خواست به مدرسه برگرده. آخه مي ترسيد

هم کلاسي هاش بدون اينکه قصدي داشته باشن مسخره ش کنن. آوا هفته پيش

اون رو ديد و بهش قول داد که ترتيب مسئله اذيت کردن بچه ها رو بده. اما، حتي

فکرشو هم نمي کردم که اون موهاي زيباشو فداي پسر من کنه. آقا، شما و

همسرتون از بنده هاي محبوب خداوند هستين که دختري با چنين روح بزرگي دارين.

سر جام خشک شده بودم. و… شروع کردم به گريستن. فرشته کوچولوي من، تو بمن

درس دادي که فهميدم عشق واقعي يعني چي؟

 

 

خوشبخت ترين مردم در روي اين کره خاکي کساني نيستن که آنجور که

مي خوان زندگي مي کنن. آنها کساني هستن که خواسته هاي خودشون

رو بخاطر کساني که دوستشون دارن تغيير ميدن.

 

 

 

 

 

فاصله دختر تا پیر مرد یک نفر بود؛ روی نیمکتی چوبی ؛ روبه روی یک آب نمای

سنگی .

پیرمرد از دختر پرسید:


- غمگینی؟

- نه .

- مطمئنی ؟

- نه .

- چرا گریه می کنی ؟

- دوستام منو دوست ندارن .

- چرا ؟

- جون قشنگ نیستم .

- قبلا اینو به تو گفتن ؟

- نه .

- ولی تو قشنگ ترین دختری هستی که من تا حالا دیدم .

- راست می گی ؟

- از ته قلبم آره

دخترک بلند شد پیرمرد را بوسید و به طرف دوستاش دوید ؛ شاد شاد.

 

چند دقیقه بعد پیر مرد اشک هاش را پاک کرد؛ کیفش را باز کرد؛ عصای

 

سفیدش را بیرون آورد و رفت!

 

 

 

پیرمردی تنها در مینه سوتا زندگی می کرد . او می خواست مزرعه سیب

زمینی اش راشخم بزند اما این کار خیلی سختی بود .تنها پسرش که می

توانست به او کمک کند در زندان بود پیرمرد نامه ای برای پسرش نوشت و

وضعیت را برای او توضیح داد

پسرعزیزم من حال خوشی ندارم چون امسال نخواهم توانست سیب

زمینی بکارم من نمی خواهم این مزرعه را از دست بدهم، چون مادرت

همیشه زمان کاشت محصول را دوست داشت. من برای کار مزرعه خیلی

پیر شده ام. اگر تو اینجا بودی تمام مشکلات من حل می شد من می دانم

که اگر تو اینجا بودی مزرعه را برای من شخم می زدی

دوستدار تو پدرپیرمرد این تلگراف را دریافت کرد

پدر, به خاطر خدا مزرعه را شخم نزن , من آنجا اسلحه پنهان کرده ام
4
 صبح فردا 12 نفر از مأموران Fbi و افسران پلیس محلی دیده شدند , و

تمام مزرعه را شخم زدند بدون اینکه اسلحه ای پیدا کنند

پیرمرد بهت زده نامه دیگری به پسرش نوشت و به او گفت که چه اتفاقی

افتاده و می خواهد چه کند ؟

پسرش پاسخ داد : پدر برو و سیب زمینی هایت را بکار، این بهترین کاری

بود که از اینجا می توانستم برایت انجام بدهم

هیچ مانعی در دنیا وجود ندارد . اگر شما از اعماق قلبتان تصمیم به انجام

کاری بگیرید می توانید آن را انجام بدهیدمانع ذهن است . نه اینکه شما یا

یک فرد کجا هستید

 

 

 

 

زن جوانی در سالن فرودگاه منتظر پروازش بود. چون هنوز چند ساعت به پروازش

باقي مانده بود، تصميم گرفت براي گذراندن وقت کتابي خريداري کند. او يک بسته

بيسکوئيت نيز خريد و بر روي يک صندلي نشست و در آرامش شروع به خواندن کتاب

کرد.

مردي در کنارش نشسته بود و داشت روزنامه مي‌خواند. وقتي که او نخستين

بيسکوئيت را به دهان گذاشت، متوجه شد که مرد هم يک بيسکوئيت برداشت و

خورد. او خيلي عصباني شد ولي چيزي نگفت. پيش خود فکر کرد : بهتر است

ناراحت نشوم. شايد اشتباه کرده باشد.

ولي اين ماجرا تکرار شد. هر بار که او يک بيسکوئيت برمي‌داشت، آن مرد هم همين

کار را مي‌کرد. اينکار او را حسابي عصباني کرده بود ولي نمي‌خواست واکنشي

نشان دهد. وقتي که تنها يک بيسکوئيت باقي مانده بود، پيش خود فکر کرد : حالا

ببينم اين مرد بي‌ادب چکار خواهد کرد؟ مرد آخرين بيسکوئيت را نصف کرد و نصفش

ديگرش را خورد. اين ديگه خيلي پرروئي مي‌خواست! زن جوان حسابي عصباني شده

بود.

در اين هنگام بلندگوي فرودگاه اعلام کرد که زمان سوار شدن به هواپيماست. آن زن

کتابش را بست، چيزهايش را جمع و جور کرد و با نگاه تندي که به مرد انداخت از آنجا

دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت. وقتي داخل هواپيما روي صندلي‌اش

نشست، دستش را داخل ساکش کرد تا عينکش را داخل ساک قرار دهد و ناگهان با

کمال تعجب ديد که جعبه بيسکوئيتش آنجاست، باز نشده و دست نخورده!

خيلي شرمنده شد! از خودش بدش آمد ... يادش رفته بود که بيسکوئيتي که خريده

بود را داخل ساکش گذاشته بود. آن مرد بيسکوئيت‌هايش را با او تقسيم کرده بود،

بدون آن که عصباني و برآشفته شده باشد

 

 

نوشته شده در شنبه بیست و ششم تیر 1389ساعت 8:38 PM توسط آرزو| |

 

بی تو طوفان زده ی دشت جنونم       صید افتاده به خونم

                   تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم

بی من ازکوچه گذر کردی و رفتی             بی من از شهر سفر کردی ورفتی

                 قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم 

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم  

تو ندیدی نگهت هیچ نیفتادبه راهی که گذشتم     

                          چون درخانه ببستم دگر ازپای نشستم   

                        گوی یا زلزله آمد گوی یا خانه فروریخت سر من

بی تو من در همه ی شهر غریبم      

 بی تو کس نشنود ازاین دل بشکسته صدایی

                              بر نخیزد دگر ازمرغک پر بسته نوایی

                             تو همه بود ونبودی تو همه شعروسرودی

چه گریزی زبر من که زکویت نگریزم          گر بمیرم زغم دل با تو هرگزنستیزم

                         من ویک لحظه جدایی               نتوانم     نتوانم

                                            بی تو من زنده نمانم

 

نگاهم کن ای مهربان بگذار آرامش چشمانت را احساس کنم

بگذار تلاطم امواج درونم را در

         ساحل

                              دستانم

                                                         فرونشانم

 

 

باد بهاری عطر گل چهچه بلبل ونسیم سحر همه سرود عشق می خانند ورازی را آشکار می سازند

که تاکنون جرات ابراز آن را به تو نداشته ام قلبم گرفته دستم بسته وجسمم گرفتار است

روح آزاد است که هر لحظه به نزدت بیاید فکر بال وپر می کسترد وبه دنبال آن

چون عقاب بلند پروازی که در جست وجوی طعمه باشد هرگز تنهایت نگذارد زمانی که 

تو را چون امید

                                زندگی در برابر 

      خویش

                                                                          می یابم

آنچه در کمان عشق دارم به قلبت هدف می سازم  کاش می توانستم به قلبت راه یابم

به آن گنجینه  ی پر قیمتی  کهداری دست پیدا کنم تا بدانم زوایای آن را به چه کسی

به کدام  مه پیکر داده ای؟

                تابدانم آن کس که افتخار محبتت را دارد کیست؟

وآن گاه در صورت سکست خویش  به پایت افتم و برای همیشه در مقابل چنین مصیبتی نابود گردم

 (زیرا شکست عشق برای زن حکم مرگ است)

 

 

منتظر نمان پرنده ی آید وپروازت دهد 

                                 در پرنده شدن خویش بکوش (شریعتی)

 

 

 

در سرزمین قبلم خانه یی ساخته ام که پنجره هایش

 هیچ گاه از دیدنت خسته نمی شود

در این خانه همیشه خاطرات

دوستی مان را مرور می کنم 

             

 

کاش باران بود وتو بودی ویک

                                          جاده بی انتها

آنوقت به دنیا                                       می گفتم :خداحافظ

 

 

 

سالها رهگذر کوچه ی دل حوصله بود

                                                یاد آن  کوچه ورهگذر خسته بخیر

 

 

روزی روزگاری داشتم روزگار روزگارم تیره کرد

                                        روزگارت تیره باد ای روزگار

 

 

 

مثل کبریت شدن در باد  

                                 دیدنت دشوار است

من که به معجزه ی عشق ایمان دارم     

                                                میکشم آخرین دانه ی کبریت را

                           هرچه بادا باد....

 

نوشته شده در دوشنبه هفتم تیر 1389ساعت 8:45 PM توسط آرزو| |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ